വിജ്ഞാനത്തിന്റെ സമാന്തര രേഖകളിലേക്ക്
അവന് നിര്ന്നിമേഷനായി നോക്കി.
എല്ലാ വരയ്ക്കും ഒരേ വലുപ്പം,ഒരേ നീളം
എല്ലാം തുല്യ അകലത്തില് ബന്ധിതം!
എഴുതി തുടങ്ങിയത് വരയും മാര്ജിനു
മില്ലാത്ത സ്ളേറ്റിലായിരുന്നു.
പാഠ പുസ്തകം ചേര്ത്ത് വെച്ച് അവന്
സ്വന്തമായാണ് മാര്ജിന് വരച്ചത്
പിന്നെ ഇഷ്ടം പോലെ അവിടെയും ഇവിടെയും
അക്ഷരങ്ങള് കുറിച്ചു,
ചേട്ടനോ ചേച്ചിയോ വഴക്കു പറഞ്ഞില്ല,
കുസൃതിയുടെ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള് നോക്കി അവര് പുഞ്ചിരി തൂകുക മാത്രം ചെയ്തു.
മാര്ജിന് പുറത്തേക്ക് വഴിഞ്ഞും, വരകള്ക്കടിയിലേക്ക്
വഴുതിയും നിന്ന ചില അക്ഷരങ്ങളെച്ചൊല്ലി
പേന പിടിച്ച കൈയ്യില്, വാദ്യാരുടെ ചുരല് പ്രഹരം,
ട്യൂഷന് മാഷും, വീട്ടുകാരും വഴക്കു ശരം.
സ്കൂളിന് പുറത്ത് കടന്നതില് പിന്നെ
വരയില്ലാത്ത നോട്ടുബുക്കുകള് മാത്രമായി അവന്.
നിനവ് പോലെ, നിനച്ചേടത്ത്
എഴുതിയും വരച്ചും വികൃതികള് കാട്ടി.
വരയും കുറിയും നോട്ടു ബുക്കിലെന്നല്ല
ജീവിതത്തിലും മാഞ്ഞുപോയ്....
ആരും ചീത്ത പറഞ്ഞില്ല, ശാസിച്ചില്ല.
രൂക്ഷമായും പരുഷമായും നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment